Współczesna patodeweloperka gorsza do wielkiej płyty PRL? Paradoks polskiego rynku mieszkaniowego

Czym właściwie jest patodeweloperka?

Patodeweloperka to określenie, które na stałe weszło do języka debaty publicznej. Używa się go w odniesieniu do inwestycji, w których:

• maksymalnie zagęszcza się zabudowę,
• projektuje się bardzo małe mieszkania,
• oszczędza się na materiałach i detalach,
• ignoruje się komfort przyszłych mieszkańców.

Nie jest to pojęcie techniczne, lecz społeczne - opisuje frustrację ludzi, którzy kupili nowe mieszkania, a zamiast wymarzonego spokoju dostali hałas, brak prywatności i poczucie ciasnoty.

Wielka płyta - relikt PRL czy solidna konstrukcja?

Bloki z wielkiej płyty powstawały masowo od lat 60. do 80. XX wieku. Ich celem było szybkie zaspokojenie ogromnego głodu mieszkaniowego. Estetyka schodziła na dalszy plan, ale liczyła się trwałość i powtarzalność.

Co dziś bywa zaletą wielkiej płyty?

• grube, ciężkie ściany i stropy, które często lepiej tłumią dźwięki,
• wyraźne oddzielenie mieszkań od siebie,
• sprawdzone, przewidywalne układy lokali,
• osiedla projektowane z myślą o zieleni, szkołach i usługach.

Oczywiście wielka płyta ma też swoje wady: przestarzałe instalacje, gorszą izolację cieplną czy brak wind w niższych blokach. Jednak pod względem akustyki wiele osób ocenia ją dziś zaskakująco dobrze.

Dalsza część artykułu znajduje się pod galerią.

PRL-owskie bloki z wielkiej płyty. Lista wad

Nowe budownictwo - nowoczesne, ale czy komfortowe?

W teorii nowe bloki powinny wygrywać z PRL-owskimi konstrukcjami na każdym polu. Są energooszczędne, mają windy, garaże podziemne, nowoczesne instalacje i estetyczne elewacje. Problem w tym, że komfort akustyczny bardzo często okazuje się piętą achillesową współczesnych inwestycji.

Najczęściej powtarzające się zarzuty to:

• słyszalne rozmowy i telewizory sąsiadów,
• hałas z mieszkań powyżej (kroki, przesuwanie mebli),
• dźwięki z klatek schodowych i wind,
• cienkie ściany działowe.

Paradoks polega na tym, że budynki formalnie spełniają obowiązujące normy, ale są to normy minimalne. Oznacza to, że inwestycja jest zgodna z przepisami, choć komfort życia mieszkańców pozostawia wiele do życzenia.

Porównanie patodeweloperki z wielką płytą pokazuje paradoks polskiego rynku mieszkaniowego. W PRL brakowało estetyki i nowoczesnych rozwiązań, ale budowano masywnie i solidnie. Dziś nowe osiedla są atrakcyjne wizualnie, lecz często brakuje w nich ciszy, przestrzeni i prywatności. Cienkie ściany i gęsta zabudowa sprawiają, że komfort życia bywa niższy, mimo wyższych cen. To dowód więc na to, że nowoczesność nie zawsze oznacza lepsze warunki do codziennego mieszkania.

Źródło: Współczesna patodeweloperka gorsza do wielkiej płyty PRL? Paradoks polskiego rynku mieszkaniowego