Tu wychował się uwielbiany Skolim. Niezwykła historia polskiej wsi

Na mapie województwa lubelskiego łatwo przeoczyć punkty, które na pierwszy rzut oka wydają się zwyczajne, a w rzeczywistości tętnią niesamowitą historią. Tak właśnie jest w przypadku pewnej miejscowości, której losy nierozerwalnie splatają się z żarem hutniczych pieców. Przez lata to właśnie wydmuchiwanie szkła było dumą lokalnej społeczności. Ale to nie wszystko. To właśnie z tych stron wywodzi się idol dzisiejszej młodzieży – Skolim.

Gdzie mieszkał Skolim? Niezwykłe korzenie gwiazdora

Konrad Skolimowski to postać, której nikomu przedstawiać nie trzeba. Najpierw zdobył serca widzów jako aktor serialowy, zyskując ogromną sympatię, by później szturmem podbić scenę muzyczną. Jego przeboje, takie jak "Wyglądasz idealnie" czy "Temperatura", rozgrzewają parkiety w całym kraju i notują miliony wyświetleń. Mogłoby się wydawać, że taki sukces rodzi się w blasku wielkich miast. Nic bardziej mylnego. Skolim przez znaczną część życia związany był z małą wsią na Lubelszczyźnie – Hutą-Dąbrową.

Huta-Dąbrowa. Miejsce z duszą

Huta-Dąbrowa to niewielka, ale urokliwa miejscowość położona w gminie Krzywda, w powiecie łukowskim. Już sama nazwa wsi zdradza jej niezwykły charakter i tajemnicę sukcesu sprzed lat. To nie przypadek – od niemal dwóch stuleci życie mieszkańców kręciło się wokół przemysłu szklarskiego, który na zawsze zmienił oblicze tej społeczności.

Serce wsi biło w rytmie huty szkła

Wszystko zaczęło się w 1824 roku, kiedy powstała tu huta szkła. Dzięki bogactwom natury, takim jak piasek i drewno opałowe, zakład błyskawicznie się rozwijał, stając się jednym z kluczowych punktów na przemysłowej mapie regionu. Skala przedsięwzięcia do dziś robi wrażenie. W szczytowym momencie huta dawała pracę ponad 1000 osobom, a jej wyroby trafiały na rynki europejskie i północnoamerykańskie.

Dalsza część artykułu znajduje się pod galerią.

Huta-Dąbrowa [ZDJĘCIA]

Od ciężkiej pracy do legendy regionu

Tradycja wydmuchiwania szkła w Hucie-Dąbrowie to coś więcej niż tylko produkcja butelek czy naczyń. To prawdziwa sztuka, wymagająca mistrzowskiej precyzji, którą dawni rzemieślnicy opanowali do perfekcji. Choć dziś unikalne techniki ręcznego formowania szkła są rzadkością, pamięć o tym dziedzictwie wciąż jest żywa i coraz bardziej doceniana jako element lokalnej tożsamości.